हा ब्लॉग शोधा

गुरुवार, ३ जानेवारी, २०१९

नगण्य


ख्रिस्मसच्या शांत सकाळी
दारावर टकटक झाली
अचंबित मी ...
दार उघडताच दिसला
लालगोरा रापलेला म्हातारा

अजीजी लपवत
उसना आत्मविश्वास
स्वत:च्या चेहऱ्यावर
बळेच पसरवत
वाॅकर कसाबसा एका हातानं
धनुर्वातानं वाकडी व्हावीत
तशा बोटांनी सांभाळत
दुसऱ्या हातातली अवजड फाईल उघडत
थरथरत्या मानेनं आणि शब्दांनी म्हणाला,
"माॅर्निंग ... आयॅम् केविन ...
मेक दिज् ...
युनीक ... ओन्ली यू विल हॅव ओरिजिनल
... आय ड्राॅ मायसेल्फ ... सेल फाॅर फाइव्ह डाॅलर्स ईच ..."

पाहिलं तर साधी, गबाळग्रंथी
चित्रं
कसल्याशा छापील साच्यात
स्केच पेननं रंग भरून
किंचित् चुरगाळलेली
सहज वाऱ्याच्या झुळुकीसरशी फडफडणारी

समोर आलं ते घेतलं मी
कॅलिडोस्कोपचं
पाच डाॅलर्स देताच
कृतज्ञता, आभार
बोनस मिळाले

शिवाय जाता जाता
कोरून गेला
मनावरही
कॅलिडोस्कोप
बाहेरून साचेबंद ट्यूब
आत अनेक तुकडे
रंगीबेरंगी फुटक्या काचांचे
त्या तुकड्यांमधून
होणारी विरणारी
क्षणिक चित्रं
आजचा तो ... उद्याचा मी
दोघांच्या हातात
झपाट्याने नगण्य होत जाणारी
पांच डाॅलर्सची नोट


- निलेश पंडित
४ जानेवारी २०१९

सोमवार, २४ डिसेंबर, २०१८

त्रयस्थ

(वृत्त: अनलज्वाला)

प्रकाशात जे नवीन त्याचा वाटे मोह
मोहाभवती भयकारक धोक्यांचे डोह
... दडता काळोखात मिळे निद्रा एकाकी
कर्तृत्वाशी भयकंपित मन करिते द्रोह

जिथे पहावे तिथे दिसे तटबंदी सीमा
अतीव अनुचित स्पर्धा देते तणाव, जखमा
... उजेडात राहते प्रतीक्षा काळोखाची
सूर्यप्रकाशी दाह तरी ऊर्जेचा महिमा

मात्र न केवळ पोटच अवघा देहच सांगे
क्षणोक्षणी विणणे न टळे जगण्याचे धागे
... कधी कधी गुंता तर कशिदा सुंदर केव्हा
वर्तुळाकृती मार्गी जग मी आगेमागे

त्रयस्थतेने बघताना मी मला गवसतो
आक्रसतो मग अवतीभवती पसरू बघतो


- निलेश पंडित
२५ डिसेंबर २०१८

शनिवार, १५ डिसेंबर, २०१८

वसे


त्रस्त कपाळावर आठीशी गोठत जाई त्वचा
कंठमण्यापाशी थरथरती वृथा श्लोक अन् ऋचा
... इतकी वर्षे जोपासत जे गेला होता उरी
अर्थहीनतेची नियतीने त्यात खुपसली सुरी

आप्त ... आपले ... जे म्हटले ते दूरदूर पांगले
भिस्त ठेवली ज्यावर ते मन ... शरीरही ... खंगले
... काळ ज्ञान जग झेपावत गेले वेगाने पुढे
जपले जे थोडके नेमके पडे आज तोकडे

रोज स्वतःला कसाबसा तो रुजवू पाहे पुन्हा
सूर्यास्तापाशी अंधाराचा क्षण वाटे गुन्हा
... जितके धडपडणे तडफडणे तितकी ग्रासे व्यथा
त्यास कळेना सुखान्तात संपेल कशी ही कथा

नव्या पिढीचे सुरम्य एका क्षणी जाणले वसे
कळले मग नसणेपण नसण्याआधी फुलते कसे


- निलेश पंडित
१६ डिसेंबर २०१८

रविवार, ९ डिसेंबर, २०१८

समतोल


समजले प्रत्येक क्षण का होत आहे बोलका
काळ उरला ह्यापुढे हातात आहे थोडका

वाटला त्याला असावा चांगला वनवासही
मंदिराचा खेळ बघता राम वाटे पोरका

देशभक्तांची रुपे दिसतात आता नवनवी
वीर मरतो एकटा चर्चेत रमतो घोळका

नेमताना आपला वारस गुणी असतो हवा
मात्र आधी पाहती तो लाडका की दोडका

सांगतो इतिहास त्यांनी गाव लुटले आमचे
कापणे पुढची पिढी त्यांची ठरे समतोल का?

गायले 'पंडित' जिथे गाती तिथे उस्तादही
वेगळे दोघे तरी गाणे नसे अनमोल का?


- निलेश पंडित
१० डिसेंबर २०१८

शुक्रवार, ७ डिसेंबर, २०१८

दिमाख


लोकशाहीचा दिमाखाने पळे बेफाम घोडा
एक मत सगळेच देती उंट हत्ती वा मकोडा

पोटतिडकीने गरीबांच्या भुकेवर बोलतो तो
फक्त आधी रिचवतो भरपूर तो व्हिस्की व सोडा

धोरणे निष्प्रभ जुनी ठरतात आता इंग्रजांची
फोडणे अन् झोडणे होताच वर टाका दरोडा

लीलया हाताळणे मोठ्या समस्या खूप सोपे
आव आणा चिंतनाचा आणि नंतर हात जोडा

खूप वर्षांनी मिळाला वेगळा कोणी महात्मा
वाटले फुलपाखरू पण तो निघाला नाकतोडा

वर्तमानातील नेता व्हायचे आहे तुम्हाला?
रंगवा भवितव्य थोडे रंगवा इतिहास थोडा


- निलेश पंडित
८ डिसेंबर २०१८

मंगळवार, ४ डिसेंबर, २०१८

पात्र


संवेदनशील मुळातच होता आधी
जडली त्याला सामान्यत्वाची व्याधी
... दगडामातीवर लिहिल्या त्याने कविता
अनुभवली त्यांतच अद्वितीय समृद्धी

चलबिचल मनाची होता अस्थिर झाला
अनवट रागांचे सूर आळवित गेला
... लाभता अकल्पित स्थैर्याची अनुभूती
बांधून कोष बाहेर आत गुरफटला

जन्मणे जगावेगळे आगळे जगणे
तगमगणे आधी पण नंतर झगमगणे
... अस्वस्थतेत मोहरता प्रतिभा त्याची
उन्मळतानाही अवचित अथांग वसणे

हे कसे वाटते डाॅनसारखे पात्र?
नाटकात टाळ्या घेते हे सर्वत्र!


- निलेश पंडित
५ डिसेंबर २०१८