हा ब्लॉग शोधा

शुक्रवार, ७ सप्टेंबर, २०१८

पट्टा


हमी देतो तसा मी मोकळ्या आहे विचारांचा
मला मंजूर चर्चा नेहमी असते समस्यांची
तसा सत्यात स्वातंत्र्यात तर विश्वासही माझा
परंतू तीव्र अॅलर्जी विवेकाची व तर्कांची

मला त्यातून जर केले निरुत्तर नेमके कोणी
विषय तात्काळ त्यावेळी बदलतो मी शिताफीने
मला साकल्य सामंजस्य आठवते अशा वेळी
जरी पळवाट प्रत्यक्षात सोयीच्या विचाराने

विरोधाभास माझ्या बोलण्यामध्ये भले असतो
अशातच काढतो मी शस्त्र वर उद्दाम क्रोधाचे
पुढे तर सोडतोही नम्रता अन् सभ्यता सारी
वळण घेतो अचानक बोचऱ्या खिल्ली विनोदाचे

पशू मी मूळ माझ्या आत वसते पाशवी वृत्ती
कुणी हेरून नकळत बांधतो पट्टा गळ्याभवती


- निलेश पंडित
८ सप्टेंबर २०१८

सीमा


भूतकाळाने सुरू केले अलौकिक व्हायला
आज माझी डायरी मी घेतली वाचायला

मिटत आता चालल्या आहेत अंती पापण्या
दूर आहे लागली सनई कशी वाजायला?

टाळले होतेस अन् गेलीसही टाळून तू
आज का आलीस तू स्वप्नात हे सांगायला?

चंदनाची शेवटी होती म्हणे रचली चिता
आपला कोणीच नव्हता मात्र अग्नी द्यायला

राष्ट्र येथे माणसांसाठीच सीमा ठरवते
लागते जपण्यास ती मग माणसे मारायला

समजण्यासाठी कधी जग जग खरे समजू नये
लागले आयुष्य अवघे एवढे समजायला

- निलेश पंडित
७ सप्टेंबर २०१८

गुरुवार, ६ सप्टेंबर, २०१८

आशा


शांतता अन् शिस्त येथे चोख असते आजही
रोज किंकाळी इथे फुटताच दबते आजही

नवनव्या बदलांमधे विश्वास राष्ट्राचा इथे
नवनवी स्वप्ने बिचारे राष्ट्र बघते आजही

निरनिराळया देवता दुर्गा व लक्ष्मीसारख्या
आणि कोणी द्रौपदी द्यूतात हरते आजही

सुस्थितीतच वाढलो मी आणि आधीच्या पिढ्या
मात्र आरक्षण मला डोळ्यांत सलते आजही

कालपावेतो जशी फसली तशी फसते पुन्हा
चेहरा दिसता नवा जनता निवडते आजही

भेसळीचे लाभती कडुगोड अनुभव नेहमी
रोज नैराश्यातही आशा गवसते आजही

- निलेश पंडित
६ सप्टेंबर २०१८

शुक्रवार, ३१ ऑगस्ट, २०१८

प्रगती


येताना त्यांच्या दिशा वेगळ्या होत्या
दोघांच्या मुद्रा शांत शहाण्या सुरत्या
... जाणून गाव घेण्याचा उत्कट भाव
पालथ्या घातल्या त्यांनी सगळ्या वस्त्या

सावकाश अभ्यासता शांत ते गाव
प्रगतीस आपल्या कळला त्यांना वाव
... पृथ्वीच्या दोन धृवांसम रुजले तेथे
मग बदलाचे मांडले कैक प्रस्ताव

माणसामाणसामधले फरक अनेक
हेरून पाडल्या फुटी रोज कित्येक
... वरवर असता ते एकदुजाचे शत्रू
सर्वत्र घडविला दु:खाचा अतिरेक

गावास दिले मग स्वप्न स्थैर्य शांतीचे
अन् मार्ग आखले आपल्याच प्रगतीचे


- निलेश पंडित
१ सप्टेंबर २०१८

शनिवार, २५ ऑगस्ट, २०१८

वारसे


अमृताच्या शुद्ध पाण्यातील द्रावातून अंगी गरळ हे भिनले कसे?
जाणिवांचा अस्त असता जवळ इच्छांना तरीही पंख का फुटले असे?

जाणिवा साऱ्याच नश्वर नेहमी असतात होत्या समजले होते मला
मात्र हे कळलेच नाही शेवटीही वासनेचे कायमी उरती वसे

अश्व जगण्याचा सदोदित दौडला बेफाम कायम द्रुतगतीने एकटा
पाहिल्याविण सरत गेले रम्य हिरवेगार सुंदर कैक परिसर छानसे

चंदनाची, देवदाराची टिकाऊ लाकडे कित्येक येथे पाहिली
वेळ, किंमत वेगळी पण शेवटी नशिबात सगळ्यांच्याच होणे कोळसे

कोण आहे व्हायचे अन् काय केले पाहिजे भवितव्य उत्तम व्हायला
ह्या विचारांची इथे संपून सद्दी मिरवतो आम्ही पुराणे वारसे


- निलेश पंडित
२५ आॅगस्ट २०१८

मंगळवार, २१ ऑगस्ट, २०१८

गंज


क्षीण झाली सर्व गात्रे आणि संध्याकाळ झाली
मात्र क्षितिजावर पुन्हा दिसते उषेची सुखद लाली

मानले मी फक्त चतुराईस जीवनमूल्य माझे
दूर झाली माणसे अन् एकटा पडलो महाली

आत होते मात्र आपण ढाळले नाहीत अश्रू
एकमेकांना अशी सांगायची असते खुशाली

वेशभूषा घोषणा अन् खूपसा अभिमान जपला
मात्र पुरत्या गंजल्या साऱ्याच तलवारी व ढाली

संस्कृतीने माणसांची नेमली आहेत कामे
माणसांनी खास वर जोपासली आहे दलाली

फक्त जळल्या अन् वितळल्या सर्व इथल्या मेणबत्त्या
ज्या कधीकाळी समजलो पेटत्या आम्ही मशाली


- निलेश पंडित
२१ आॅगस्ट २०१८